Panorama z Kasprowego Wierchu

Bliskość Zakopanego, kilka szlaków prowadzących na szczyt, a przede wszystkim kolej linowa sprawiają, że Kasprowy Wierch to najliczniej odwiedzany szczyt w Tatrach. Panoramę z niego podziwia co roku kilkaset tysięcy turystów. Przyjrzyjmy się jej nieco bliżej - szczególnie tej mniej znanej, bo bardziej odległej i nie tak fotogenicznej, pozatatrzańskiej części.

Jesteśmy na wysokości 1987 m n.p.m., na głównej grani Tatr Zachodnich, która bierze tutaj ostry zakręt. W stronę Czerwonych Wierchów prowadzi równoleżnikowo i właśnie na Kasprowym Wierchu skręca na południe w stronę Beskidu (2012 m n.p.m.). Za nim chowa się przełęcz Liliowe (1952 m n.p.m.), za którą wznoszą się już Tatry Wysokie. Możemy się więc dobrze przyjrzeć różnicom w krajobrazie tych obu części. 

Tatry Wysokie, zbudowane głównie z granitów są nieco wyższe, mają bardziej poszarpane granie (Granaty), wyższe ściany skalne (Świnica), widoczny cios skalny (Kościelce) a w dolinach wyraźnie widać rzeźbę polodowcową - piętrową budowę doliny i liczne jeziora (Dolina Zielona Gąsienicowa). Tatry Zachodnie zbudowane głównie ze skał metamorficznych (na nich teraz stoimy) mają łagodniejszy krajobraz i są nieco niższe. Skały osadowe, które występują po północnej stronie zarówno Tatr Zachodnich, jak i Wysokich możemy dostrzec na Krzesanicy i Giewoncie. Odróżnia je wyraźnie jaśniejsza barwa. 

Grań Tatr na odcinku pomiędzy Kasprowym Wierchem a Czerwonymi Wierchami przebiega stosunkowo nisko, stanowiąc swoistą bramę dla mas powietrza przepływających nad Tatrami z kierunku południowego. Szczególnie dobrze to widać podczas wiatru halnego, kiedy spływają przez nią piękne “wodospady chmur”.

Po południowej stronie grani głównej (już na Słowacji) znajduje się rozległa Dolina Cicha Liptowska (słow. Tichá dolina). Od jej wylotu w Podbańskiej (Podbanské) do podnóża Kasprowego Wierchu jest już 13 km, a jej końca pod Gładkim Wierchem (Hladký štít) i Zaworami (Závory) nawet stąd nie widać. Lesiste dno i stoki doliny są w wielu miejscach pocięte torami lawin śnieżnych. 

[paywall] 

Za Cichą wznoszą się równie rozległe Kopy Liptowskie (Liptovské kopy), których kulminacją jest wznosząca się naprzeciw Kasprowego Wierchu Wielka Kopa Koprowa (Veľká kopa, 2052 m n.p.m.). O ich przynależność geograficzną spierają się geografowie. Jedni zaliczają je do Tatr Wysokich, inni do Zachodnich. Charakterystyczny trójkątny szczyt wystający zza Kop Liptowskich to Krywań (Kriváň), który jest najwyższym wierzchołkiem w naszej panoramie (2494 m n.p.m.). Na lewo od niego ciągnie się skalny mur Hrubego Wierchu (Hrubý vrch, 2429 m n.p.m.), Szczyrbski Szczyt (Štrbský štít, 2382 m n.p.m.), Szatan (Satan, 2422 m n.p.m.) i Walentkowy Wierch (Valentkova, 2156 m n.p.m.). 

Po wschodniej stronie widzimy Dolinę Suchej Wody. Uwagę przyciąga szczególnie jej górne piętro zwane Doliną Zieloną Gąsienicową, która jest często mylona przez “niedzielnych” turystów z Doliną Pięciu Stawów Polskich. To chyba największy mit związany z widokiem z Kasprowego Wierchu. Drugi to przekonanie, że możemy stąd zobaczyć Rysy. Te znajdują się kilka dolin dalej, a w otoczeniu Gąsienicowej widać Świnicę (2302 m n.p.m.), Kościelce (z najwyższym 2155 m n.p.m.), Kozi Wierch (2291 m n.p.m.), Granaty, Żółtą Turnię (2087 m n.p.m.) i Koszystą (2193 m n.p.m.). 

Na północno-zachodniej stronie znajduje się Dolina Bystrej. Stoki Kasprowego Wierchu opadają do jednej z jej odnóg - Doliny Goryczkowej. Nieco dalej widać kolejną jej odnogę - Dolinę Kondratową, do której opadają stoki Giewontu (1894 m n.p.m.). Ten prezentuje się mniej okazale niż od strony Zakopanego i trudniej dopatrzeć się w nim sylwetki śpiącego rycerza. 

Przeczytaj nowe e-wydanie Magazynu Na Szczycie

Mur skalny nad Kondratową to Długi Giewont (1867 m n.p.m.), a główny wierzchołek z krzyżem jest po lewej stronie. Dalej na lewo od niego znajduje się Przełęcz Kondracka, a za nią wnosi się należąca do Czerwonych Wierchów Kopa Kondracka (2005 m n.p.m.). Za nią widać Małołączniak (2096 m n.p.m.) i najwyższą w tym masywie Krzesanicę (2122 m n.p.m.). Na lewo od Czerwonych Wierchów widać szczyty w otoczeniu dolin: Kościeliskiej, Chochołowskiej i Zuberskiej, a wśród nich najwyższy szczyt Tatr Zachodnich - Bystra (2248 m n.p.m.).

Na południowym zachodzie, pomiędzy Kopami Liptowskimi i Bystrą mamy wgląd Niżne Tatry (Nízke Tatry). Pasmo to ciągnie się równolegle do Tatr, na południe od nich, oddzielone Obniżeniem Liptowsko-Popradzkim. Widzimy zachodnią część Niżnych Tatr. Mniej więcej pośrodku wznosi się Chopok (2024 m n.p.m., 43 km od Kasprowego Wierchu), którego poznamy po budynkach na szczycie, a zimą po trasach narciarskich. Pewnie wielu z Was było tam na nartach. Na wschód od niego widać skalisty szczyt - to Dziumbier (Ďumbier, 2043 m n.p.m., 41 km), który jest najwyższym szczytem pasma. Zza wschodniej części widocznego stąd wycinka Niżnych Tatr wychyla się nieśmiało Poľana (1458 m, 76 km) wnosząca się w głębi Słowacji.

Spójrzmy na wschód. Zza stoków Koszystej odsłania się wschodnia część Beskidu Sądeckiego - Pasmo Jaworzyny Krynickiej (1114 m n.p.m., 70 km). Na lewo, trochę bliżej ciągnie się Pasmo Radziejowej (1266 m n.p.m., 56 km). Jeden plan wcześniej wznoszą się Pieniny - z łatwością rozpoznamy ściany Trzech Koron (982 m n.p.m., 37 km). Na tym samym planie, w prawo ciągną się Małe Pieniny, których kulminacją jest Wysoka (1050 m n.p.m., 45 km). Natomiast zza Beskidu Sądeckiego majaczą odległe szczyty Beskidu Niskiego, między innymi Wątkowa (845 m n.p.m., 108 km).

Dalej na lewo zaczynają się Gorce, których lesisty grzbiet zamyka od północy Kotlinę Orawsko-Nowotarską. W ich wschodniej części dominuje Lubań (1211 m n.p.m., 39 km). Jeden plan bliżej widać Pieniny Spiskie, a na lewo od nich z dna kotliny wyrastają pojedyncze skalice należące do Pienińskiego Pasa Skałkowego. Wróćmy do Gorców - w ich środkowej części widać szczyt z wieżą widokową - to Gorc (1228 m n.p.m.). Na lewo od niego na kolejnym planie jest kolejny szczyt przyozdobiony wieżą - to Mogielica (1171 m n.p.m., 52 km) w Beskidzie Wyspowym. Zza wschodniej części Gorców wychylają się kolejne szczyty tego pasma, między innymi Szczebel (997 m n.p.m., 51 km) i Luboń Wielki (1022 m n.p.m., 47 km), które mijamy jadąc w Tatry zakopianką.

Na zachód od ciągnie się Pasmo Policy (1369 m n.p.m., 51 km) - to już Beskid Żywiecko-Orawski. Jego kulminacją jest Babia Góra (1725 m n.p.m., 50 km), której szeroka odosobniona sylwetka góruje wysoko nad ciemnymi plamami Torfowisk Orawsko-Nowotarskich. Królowa Beskidów, to najwyższy szczyt w Polsce poza Tatrami. Na lewo od Babiej Góry wystaje Czupel (931 m n.p.m., 84 km) w Beskidzie Małym. Za Giewontem, a dokładniej nad Szczerbą widać Pilsko (1557 m n.p.m., 58 km). Po jego prawej stronie, nad Długim Giewontem pokazuje się Beskid Śląski: Skrzyczne (1257 m n.p.m., 85 km) i Klimczok (1117 m n.p.m., 91 km).

Nad siodłem Przełęczy Kondrackiej widoczny jest szczyt z dużym białym nadajnikiem – to Magurka (1107 m n.p.m., 39 km) należąca do Magury Orawskiej. Daleko na zachodzie majaczą szczyty Beskidu Morawsko-Śląskiego: Travný (1203 m n.p.m., 113 km), Lysá hora (1324 m n.p.m., 117 km), Kněhyně (1256 m n.pm., 125 km) znajdujące się już w po czeskiej stronie. Nieco bliżej wznosi się Wielka Racza (1236 m n.p.m., 76 km). Przy wyjątkowo dobrej widoczności udaje się z Kasprowego Wierchu dojrzeć Sudety, między innymi odległego o 219 km Pradziada. 

Zatrzymajmy się ma Kasprowym Wierchu na dłużej i kontemplujmy panoramę. Naprawdę warto! 

zielony: Kuźnice – Myślenickie Turnie – Kasprowy Wierch 3 h 15 min ↑ 2 h 15 min ↓

żółty, niebieski, żółty: Kuźnice – Murowaniec – Kasprowy Wierch 4 h ↑ 3 h 15 min ↓

niebieski, zielony, czerwony: Kuźnice – Hala Kondratowa – Przełęcz pod Kopą Kondracką – Kasprowy Wierch  4 h 50 min ↑ 3 h 50 min ↓

Kolejka rusza z Kuźnic, gdzie można dostać się tylko transportem zbiorowym, kursuje latem od godz. 7.30 do 18 (ostatni wjazd o 16). Z przesiadką na Myślenickich Turniach czas jazdy zajmuje około 20 minut. 

Ceny biletów w sezonie wysokim (od 7 czerwca do 30 września): od 99 do 149 zł (w obie strony, online, cena zależy od terminu zakupu i samej jazdy), a ulgowy od 79 do 115 zł. Bilety kupione na miejscu w Kuźnicach: 149 zł, a ulgowy 115 zł. Tourpass ekspresowy w biurze w Kuźnicach (rezerwacja godziny przejazdu, pula biletów ograniczona): 209 i 169 zł. 

Polskie Koleje Linowe zwracają uwagę, że latem kolejki do kas w Kuźnicach są bardzo długie. Aby uniknąć stania w kolejce, warto wcześniej kupić bilet przez stronę internetową lub w biletomatach, dostępnych m.in. przy dolnej stacji. System przedsprzedaży pozwala zarezerwować bilet na konkretny dzień i godzinę, co ułatwia planowanie górskiej wyprawy. 
 

Tekst ukazał się w wydaniu nr 04/2025