Wschód słońca w Tatrach. Zachwycający widok ze szczytu Błyszcza

W przypadku Błyszcza w Tatrach Zachodnich (2159 m n.p.m.) najlepszą opcją jest schronisko na Hali Ornak. Kawa w termosie i ruszam w drogę. Nim rozpocznę podejście na wierzchołek, słońce już pięknie podkreśla linie Tatr Wysokich. Zaczyna się spektakl, dla którego zarwałem noc, i postanowiłem nieco się spocić. Dla takich chwil i takich widoków, warto wstać w środku nocy.  

Na szczyt prowadzi czerwony szlak, natomiast  na Bystrym Karbie możemy odbić w prawo i trawersując zbocze Błyszcza, wejść przy okazji na Bystrą (2248 m n.p.m.), najwyższą górę w Tatrach Zachodnich, leżącą już na Słowacji. Na szczyt docieram sam, lecz na zejściu czeka na mnie kierdel kozic. Zarówno ze szczytu, jak i Pyszniańskiej Przełęczy którą dodałem do porannej wędrówki, panoramy mam niesamowite. Wyjątkowość tego miejsca opisywał w 1973 roku Stanisław Zieliński w kultowej książce „W stronę Pysznej”. 

Czas tuż po wschodzie słońca to najlepszy moment na obserwowanie zwierząt i to nie tylko w Tatrach. Bezwzględnie zachowajmy wtedy ciszę, bo zwierzęta słyszą z daleka nawet nasz głębszy oddech, a tym bardziej rozmowy. Dlatego idąc na takie obserwacje zrezygnujmy z jakichkolwiek dezodorantów czy kremów, bo zwierzęta wyczuwają to z bardzo daleka i wtedy ominą nas w bezpiecznej odległości. Wędrując w takich okolicznościach, patrzmy także pod nogi, gdyż nietrudno spotkać na szlaku żmije. Tych w Tatrach jest dosyć dużo i nie warto beztrosko schodzić ze szlaku, by położyć się w trawie. To zwierzęta są u siebie, a my jesteśmy wyłącznie gośćmi. Niestety, duża część osób tego nie rozumie, i za nic ma zasady relacji człowiek-przyroda.

Nie bądźmy egoistami. Przyglądajmy się zwierzętom z boku i uszanujmy ich przestrzeń. 

Tekst ukazał się w wydaniu nr 5/2023