Chęć spotkania jest najsilniejsza. Festiwale górskie w Polsce wracają po pandemii

Raptem miesiąc temu, w tym samym miejscu, mój sąsiad zza miedzy, Piotr Pustelnik w ledwie paru tysiącach znaków podsumował całą zimową działalność w górach wysokich. W dużym skrócie – nie bardzo było o czym pisać. Mam nadzieję, że będzie za to o czym opowiadać.

W tym roku na Festiwal Górski do Lądka-Zdroju wybiera się np. Alex Txikon, który z godnym podziwu uporem zimy spędza pod kolejnymi ośmiotysięcznikami. W tym roku pod Makalu, gdzie śniegu spadło tyle, że kompletnie odebrało szansę na jakikolwiek sukces. Za to zaraz po powrocie Alex w swoim stylu zaczął działać. W pierwszych dniach wojny zapakował w rodzinnej Hiszpanii autokar pełen ubrań outdoorowych i wyruszył na polsko-ukraińską granicę, aby z jednej strony zostawić te dary w centrum pomocowym a z drugiej – zabrać chętnych Ukraińców daleko na zachód. Chętnych było tyle, że trzeba było organizować drugi autokar, tym razem z Polski, ale Alex znowu finansowanie załatwił w 24 godziny. Jeżeli dodam, że lądeccy pilarze ostrzą już siekiery do tradycyjnego konkursu drwali, w którym od zawsze Alex wygrywa – to tylko przedsmak tego, co się w Lądku dziać będzie.

I może w górach wysokich zimą działo się niewiele, za to w Polsce koniec pandemii został z ulgą przyjęty przez wszystkich miłośników outdooru i spotkań górskich. W pierwszych dniach kwietnia w kultowej Piątce odbyły się nie mniej kultowe Dni Lawinowo-Skiturowe.

Pogoda zdecydowanie nie zachęcała do wyjścia na szlak, na grubą pokrywę śnieżną padał deszcz, który natychmiast zamarzał. Organizatorzy i Organizatorki – siostry Krzeptowskie nie spodziewały się zatem nadmiernej frekwencji, no w każdym razie nie więcej niż dwa razy tyle ludzi, co miejsc – czyli jak na Piątkę prawie pusto. Jednak chęć spotkania była silniejsza niż deszcz i wizja zjazdu toboganem.

Tańcom na stołach nie byłoby końca, gdyby nie Pan Mietek, który o wpół do piątej przyszedł nieco zaspany do schroniskowej kuchni, zamienionej tymczasowo na dj-ekę i wyraził się w krótkich, żołnierskich słowach, do czego to wszystko nie jest podobne. To z kolei wywołało leciutki popłoch – wszak Pan Mietek, to jest Legenda! Popłoch popłochem, ale szybko jeszcze nad ranem ustaliliśmy, że impreza zostanie dokończona w Lądku-Zdroju, a DJ-em tym razem nie będę ja, tylko ekipa z Pięciu Stawów. Ja natomiast szukam stołów, które wytrzymają do rana...

Kolejna kultowa impreza środowiska górskiego, która udowadnia, że wspinaniem interesują się setki ludzi to Integrowanie przez Wspinanie, która odbyła się z kolei w połowie maja. Pustawa zazwyczaj łąka pod Sokolicą w Dolinie Będkowskiej zapełniła się namiotami, wszystkie okoliczne skałki ludźmi, a w kolejce do Brandysówki czekać trzeba było godzinami. Po całych dniach szkoleń wiara wędrowała w boczną dolinkę, gdzie przycupnęła baza IPW i gdzie - mówię z niemałą zazdrością - organizowany był chyba najbardziej profesjonalny program zajęciowy dla dzieci ze wszystkich imprez outdoorowych w naszym kraju. Natomiast wieczorami odbywały się dzikie imprezy, zwane tu z małopolska wiksami. Jak zwykle prym wiodła krakowska Sakwa, ale wszyscy chyba wiedzą, jak się bawi Sakwa…

Zabawa do rana nie przeszkadzała nikomu udać się znowu na zajęcia – bo warsztaty wspinaczkowe to clue IPW – prowadzone przez kompetentnych instruktorów. Są one na tyle uwielbiane przez uczestników, że organizator wprowadził limit – każdy może wybrać tylko dwa warsztaty. Ekipę IPW już dwa lata temu udało się namówić na prowadzenie podobnych warsztatów we wrześniu w Lądku-Zdroju. Z tą różnicą, że w Lądku nie ma limitu dwóch warsztatów.

Cieszy, że brak sukcesów zimą w górach wysokich nie przeszkadza uprawiać sportów i turystyki górskiej w naszym kraju oraz spotykać w górskim gronie przyjaciół. Na przykład na, nie wiem czy już wspominałem, Festiwalu Górskim w Lądku-Zdroju od 8 do 11 września. Karnety do nabycia od 8 czerwca. Do zobaczenia!