Nowy szlak na Lodową Przełęcz w Tatrach już dostępny. Trasa z Téryho chaty robi wrażenie

Zielony szlak przez Lodową Przełęcz (słow. Sedielko) łączy Dolinę Małej Zimnej Wody (Malá Studená dolina) z Doliną Zadnią Jaworową (Zadná Javorová dolina). Wędrówka ze Starego Smokowca (Starý Smokovec) do Tatrzańskiej Jaworzyny (Tatranská Javorina) – lub w odwrotnym kierunku - to całodzienny trekking na około 10 godz. wędrówki i 1650 m podejść. Trzeba być więc dobrze przygotowanym kondycyjnie.

We wrześniu 2025 roku szlak po południowej stronie (z Téryho chaty) - od rozejścia na Czerwoną Ławkę (Priečne sedlo) - został zamknięty z powodu remontu. Jego stan, a zwłaszcza końcowy odcinek na samą Lodową Przełęcz, budził bowiem spore emocje. Wchodziło i schodziło się po piargu charakterystycznymi zakosami. Luźne kamienie i uszkodzenia podłoża stanowiły dość duże zagrożenie dla turystów.

Dlatego słowacki Tatrzański Park Narodowy (TANAP) podjął decyzję o modernizacji. Prace prowadzone były przez największy u naszych południowych sąsiadów klub turystyczny Hikemates. W kilkumiesięczne prace zaangażowali się wolontariusze, członkowie klubu oraz pracownicy Centrum Opieki nad Infrastrukturą Turystyczną. W założeniu przebudowa miała poprawić bezpieczeństwo i komfort turystów. 

Kilkuosobowa ekipa magazynu „Na Szczycie” trafiła na Lodową Przełęcz w sobotę, 4 lipca. Wchodziliśmy od Tatrzańskiej Jaworzyny. Podejście zajmuje standardowo 5-6 godz., choć kto biega po górach spokojnie skróci ten dystans. Szlak najpierw przez ok. 6 km. powoli wznosi się doliną, by dopiero na ostatnie dwie godziny mocno piąć się w górę. Choć nie ma jeszcze oficjalnych komunikatów o otwarciu szlaku po południowej stronie, to szliśmy ze słowackim przewodnikiem. 

– Macie szczęście, bo szlak jest dostępny od kilku dni – mówi nam Štefan Hrdina, przewodnik UIMLA, który kilka lat temu pracował przy budowie via ferraty na pobliskiej Czerwonej Ławce. Została ona otwarta w sierpniu 2021 roku i liczy ok. 450 metrów. – Wiele elementów wnosiliśmy na górę, ale część dostarczał śmigłowiec. To było naprawdę trudne przedsięwzięcie – wspomina. 

Kto był na Lodowej Przełęczy, teraz się mocno zdziwi, ale pozytywnie. Szlak po południowej stronie - którym my akurat schodziliśmy - został przeniesiony z piargu na litą skałę. Pojawiło się tu około 250 metrów łańcuchów i aż 300 żerdzi wspinaczkowych. Wchodzimy i schodzimy po bezpiecznych klamrach, choć zwłaszcza podczas zejścia trzeba zachować maksymalną koncentrację. Dodatkowo wzmocniony został 0-metrowy fragment piargowiska, gdzie pojawiły się drewniane bloki. Można na nich usiąść i chwilę odpocząć, by nabrać siły.

Nie mamy żadnych wątpliwości, że obecny szlak na Lodową Przełęcz jest o wiele bezpieczniejszy, choć kto ma problemy z ekspozycją, musi to wziąć pod uwagę. Teraz kijki trekkingowe przytraczamy do plecaka i trzymamy się łańcuchów, a kroki stawiamy na klamrach. 

- To nie jest klasyczna via ferrata, tylko dodatkowe ubezpieczenie na szlaku. Poprzednia trasa była już mocno zniszczona – mówi inny słowacki przewodnik, Michal Malák. 

Przeczytaj nowe e-wydanie Magazynu Na Szczycie

Na internetowych mapach turystycznych szlak wciąż widnieje jako zamknięty, bo nie usunięto jeszcze starych oznaczeń zielonego szlaku. Idąc od dołu za rozejściem na Czerwoną Ławkę, trzeba odbić bardziej prawo. Schodząc z Lodowej Przełęczy nie idziemy już na wprost zakosami, tylko trzymamy się skały po lewej stronie.