Millstätter See - Bad Kleinkirchheim - Nockberge czyli alpejski urlop idealny 

To tutaj, na południowej stronie Alp, natura podpisała pakt z luksusem i gościnnością, tworząc destynację, która wymyka się sztywnym ramom zwykłego urlopu. To nie jest po prostu kolejne miejsce na mapie. To styl życia, w którym góruje włoska zasada dolce vita w austriackim, niezwykle eleganckim wydaniu. Ten południowy, niemal śródziemnomorski klimat czuć tu na każdym kroku. Trudno się zresztą dziwić, skoro od włoskiej granicy region dzieli krótka przejażdżka samochodem. Wpływ sąsiadów widać w lokalnej kuchni, w której tradycyjne alpejskie przysmaki podaje się z włoską lekkością, ale przede wszystkim w filozofii nieśpiesznego życia. Tutaj surowość Alp ustępuje miejsca słońcu, a górskie wędrówki nie służą biciu rekordów lecz kojeniu zmysłów.

Podróż do serca Karyntii zaczyna się wyjątkowo gładko. Lądowanie na lotnisku w Lublanie, szybki transfer komfortowym samochodem przez malownicze tereny i po godzinie jazdy jesteśmy na miejscu. Naszą bazą wypadową staje się absolutna perełka lokalnej architektury hotelowej - Hotel Seefischer 4*S (Finest Hideaway am Millstätter See) w Döbriach. Nazwa „Hideaway” nie jest tu marketingowym chwytem. To kameralny, luksusowy azyl położony bezpośrednio na brzegu jeziora. Już pierwsze chwile w hotelowej strefie SPA pozwalają zrzucić z siebie zmęczenie podróżą, a widok na taflę jeziora z przeszklonej sauny natychmiastowo przełącza mózg w tryb głębokiego relaksu. Wieczór dopełnia wykwintna kolacja, podczas której właściciel hotelu przybliża nam sekrety regionu. Zasypiamy z widokiem na lekko falujące jezioro i ze świadomością, że jutro zaczyna się prawdziwa przygoda.

Kolejny dzień wita nas słońcem i armią nowoczesnych rowerów, które ekipa z renomowanej szkoły sportowej Sportschule Krainer dostarcza pod same drzwi hotelu. Cel? Pętla wokół Millstätter See czyli 28 kilometrów czystej przyjemności z jazdy i podziwiania wspaniałych widoków. Jezioro z perspektywy siodełka zachwyca, a my szybko odkrywamy, na jak wyjątkowy akwen patrzymy. Millstätter See to drugie co do wielkości, ale najgłębsze (aż 142 metry) jezioro Karyntii. Otaczające je od północy ponad dwutysięczne szczyty pasma Nockberge, działają jak potężny, naturalny parawan, który całkowicie osłania dolinę przed zimnymi wiatrami. Efekt? Choć jesteśmy w sercu Alp, woda w jeziorze nagrzewa się latem do 25-26 stopni Celsjusza. Co ciekawe, ma ono status wody pitnej. Sama trasa wokół jeziora to krajobrazowy rollercoaster. Ścieżka rowerowa prowadzi nas najpierw gęstym lasem. Południowy brzeg jest całkowicie niezabudowany i niedostępny dla samochodów, co stwarza wrażenie obcowania z rzadko spotykaną, dziewiczą naturą. Z jednej strony mamy stromą, zieloną ścianę gór, z drugiej uderzający w oczy turkus wody. Następnie przejeżdżamy wzdłuż malowniczych tętniących życiem miasteczek takich jak eleganckie Millstatt z historycznym opactwem czy kurortowe Seeboden, by ostatecznie po pełnym zachwytów okrążeniu, wrócić do naszego spokojnego Döbriach.

Po nabraniu sił ruszamy w stronę północnego brzegu, do urokliwego miasteczka Millstatt. To historyczne i kulturalne serce regionu. Sama nazwa miejscowości pochodzi od łacińskich słów „mille statuae” (tysiąc posążków). To właśnie tutaj słowiański książę Domicjan, po przyjęciu chrztu w VIII wieku, miał wrzucić do głębin jeziora tysiąc pogańskich bożków, dając początek chrześcijańskiej historii tego miejsca. Naszym głównym celem jest Opactwo Stift Millstatt, założone przez benedyktynów około 1070 r. Monumentalność i architektura tego miejsca dosłownie zapiera dech. Nasz wzrok przyciągają bogato rzeźbione kolumny, z których każda ozdobiona została mistycznymi stworami, maskami i motywami roślinnymi. W tym miejscu przepełnionym historią czeka na nas polski akcent – naszym przewodnikiem jest ojciec Sławomir, ksiądz a zarazem wybitny pasjonat sztuki i lokalnej kultury. Dzięki jego ogromnej wiedzy i lekkości opowiadania, surowe mury wręcz ożywają. Mistycyzm przeszłości płynnie miesza się tu jednak z nowoczesnością. Wszystko za sprawą MillsART. To prestiżowa, coroczna wystawa sztuki współczesnej, która na kilka miesięcy przejmuje wnętrza i dziedziniec opactwa. Ten kontrast między tysiącletnią, surową architekturą a awangardowymi rzeźbami, instalacjami i obrazami współczesnych artystów jest elektryzujący. To dowód na to, że Millstatt nie jest jedynie skansenem, ale tętniącym życiem, nowoczesnym centrum kultury.

Dzień kończymy w miejscu, gdzie historia ustępuje miejsca absolutnemu odprężeniu. Zaledwie kilka kroków od opactwa znajduje się Badehaus Millstätter See. To nowoczesny dom kąpielowy, który nawiązuje do XIX-wiecznej tradycji tutejszych uzdrowisk, ale w ekologicznym, nowoczesnym wydaniu. Tutaj można w pełni zrozumieć, czym jest lokalna koncepcja relaksu zintegrowanego z naturą. Siedząc w przeszklonej saunie, solankowej łaźni parowej czy tepidarium, przez wielkie szyby podziwia się taflę jeziora i górujące nad nią szczyty. Największe wrażenie robi jednak zewnętrzny, podgrzewany basen, którego krawędź optycznie niemal łączy się z jeziorem. Relaks w takim miejscu z widokiem na zachodzące słońce nad alpejskimi szczytami to moment, który z pewnością zachowam w pamięci.

Następnego dnia zmieniamy krajobraz na typowo górski. Zostawiamy za sobą taflę jeziora i ruszamy w stronę St. Oswald, gdzie znajduje się dolna stacja kolejki Brunnachbahn. Kilka minut spędzonych w gondoli wystarczy, by przenieść się na wysokość prawie 2000 m n.p.m. Różnicę czuć natychmiast, powietrze staje się rześkie, chłodne i krystalicznie czyste. Nasz szlak startuje tuż przy górnej stacji i prowadzi widokowymi grzbietami w stronę szczytu Mallnock (2226 m n.p.m.). Już po pierwszych krokach widać, że te góry drastycznie różnią się od poszarpanych skalistych Alp, jakie znamy z pocztówek. Nockberge to najstarsza formacja geologiczna w Austrii. Miliony lat erozji zrobiły swoje: tutejsze szczyty są łagodne, kopulaste i zaokrąglone. To właśnie dlatego Austriacy pieszczotliwie nazywają je Nocken, czyli… kluseczki. Zapomnijcie o niebezpiecznych przepaściach, ekspozycjach czy piargu. Szlak prowadzi szeroką ścieżką przez miękkie trawiaste połoniny, dzięki czemu wędrówka jest czystą przyjemnością i jest w pełni bezpieczna nawet dla rodzin z małymi dziećmi. Ta łagodność rzeźby terenu to znak rozpoznawczy całego rezerwatu, który można odkrywać na dziesiątki sposobów. Kto szuka nieco większych wyzwań i jeszcze szerszych panoram, może wybrać się stąd na kultowy sąsiedni szczyt Falkert (2308 m n.p.m.). Tam też na odważniejszych czeka ekscytująca via ferrata Murmelsteig.

Towarzyszący nam strażnik parku z pasją wskazuje na to, co rośnie tuż pod naszymi stopami. Największym roślinnym skarbem tego regionu jest Speik (Valeriana celtica) czyli rzadka chroniona odmiana kozłka lekarskiego. Jej korzenie wydzielają niezwykle intensywny, korzenny zapach. Co ciekawe, roślina ta działa na ludzki organizm dwojako: harmonizuje i uspokaja układ nerwowy, a jednocześnie subtelnie pobudza umysł. Wyciągi ze Speika są bazą dla luksusowych kosmetyków naturalnych, a  jego charakterystyczny aromat towarzyszy nam przez cały trekking.

Ścieżka łagodnie trawersuje kolejne zbocza, by po przejściu widokowego grzbietu zacząć opadać w głąb zielonej doliny. Dokładnie w południe docieramy do celu czyli prosto pod drzwi schroniska Bockhütte. To urokliwa, stara drewniana chata, w której czas jakby się zatrzymał.

Siadamy przy ciężkich drewnianych stołach i zamawiamy tradycyjną deskę lokalnych przysmaków. Górskie sery dojrzewające na tych halach, lekko wędzona szynka, pikantne kiełbaski i chrupiący, wiejski chleb po kilku godzinach trekkingu smakują wybornie. To prawdziwa esencja prostego, autentycznego stylu życia w Karyntii. Najedzeni i oczarowani górskimi krajobrazami wracamy do Döbriach. Po solidnej dawce alpejskiego powietrza i kilkunastu kilometrach w nogach, resztę dnia rezerwujemy wyłącznie na relaks. Kilka rund w saunie, basen z widokiem na Millstätter See, a na koniec chwila z książką na molo, to idealny plan na zregenerowanie mięśni i wyciszenie zmysłów. Wieczór zapowiada się równie wyjątkowo, bo ten pełen wrażeń dzień zamkniemy pożegnalną, elegancką kolacją w restauracji nad samym brzegiem jeziora.

Siedząc na drewnianym molo z widokiem na jezioro otoczone górskimi szczytami, zrozumiałam dlaczego region Millstätter See - Bad Kleinkirchheim – Nockberge tak bardzo przyciąga. Pięknych miejsc na świecie jest mnóstwo. Jedne zachwycają wysokimi górami, inne krystaliczną wodą w jeziorach i rzekach, jeszcze inne nowoczesnymi strefami wellness czy bogatą historię. Rzadko się jednak zdarza, aby to wszystko było tak blisko siebie i tak idealnie ze sobą współgrało.

Tutaj po prostu nie trzeba wybierać. Dzień, który zaczynasz od porannego okrążenia jeziora na rowerze, możesz zakończyć w chłodnych, tysiącletnich murach opactwa w Millstatt, a kolejnego dnia maszerować łagodnymi grzbietami pasma Nockberg. Wszystko to dzieje się bez pośpiechu, w prawdziwym duchu slow travel. Tutejszy luksus nie przytłacza, widać go przede wszystkim w autentycznej gościnności, genialnej kuchni łączącej smaki trzech krajów oraz architekturze tradycyjnych domów kąpielowych.

Region Millstätter See - Bad Kleinkirchheim – Nockberge to nie jest miejsce, które odhacza się na liście i jedzie dalej. Ta niezwykła różnorodność sprawia, że od razu chce się tu wracać. Południowa strona Alp ma w sobie magnetyzm, który pozwala całkowicie odciąć się od codziennego pędu i zresetować głowę. Zostaje tylko jedno pytanie: kiedy Ty pakujesz walizki?

• Dzięki temu, że pasmo Nockberge osłania Millstätter See od zimnych wiatrów z północy, woda w jeziorze nagrzewa się latem do nawet 26°C (a w zatokach nawet do 27°C). To sprawia, że jest to jedno z najcieplejszych i najbardziej sprzyjającym kąpielom jezior alpejskich, mimo jego górskiego położenia.

  Reklama

• Woda w Millstätter See ma oficjalnie status wody pitnej klasy pierwszej. Pływając wpław czy dryfując łódką, odnosi się wrażenie poruszania się po tafli szkła. Przejrzystość pozwala bez trudu podglądać podwodne życie kilka metrów pod powierzchnią.

• Nazwa Millstatt kryje w sobie legendę o słowiańskim księciu Domicjanie, który po przejściu na chrześcijaństwo miał wrzucić do jeziora tysiąc pogańskich posążków. Co ciekawe, w tej opowieści tkwi ziarno prawdy. Podwodni archeolodzy odkryli na dnie zbiornika pozostałości zatopionych palisad oraz miejsc kultu z dawnych epok.

• Unikalna roślina alpejska Speik rośnie obficie i całkowicie legalnie wyłącznie w tym regionie Austrii. Tradycja jest tu świętością: prawo do jej ręcznego zbierania posiada zaledwie kilka licencjonowanych rodzin z Karyntii. Zebrany, niezwykle cenny surowiec trafia potem do jednej, konkretnej firmy kosmetycznej, która ma na niego światową wyłączność.

• Wznosząca się nad jeziorem góra Mirnock (2110 m n.p.m.) skrywa w sobie największe w Europie złoża granatów, ciemnoczerwonych kamieni szlachetnych, uznawanych od wieków za symbole miłości i pasji. Wędrując popularnym szlakiem „Droga Granatów” (Granatweg), przy odrobinie szczęścia można dosłownie potknąć się o błyszczące w słońcu minerały.

• Millstätter See to prawdziwy raj dla wędkarzy i smakoszy. W jeziorze żyje ponad 20 gatunków ryb, w tym ceniona alpejska sieja (Reinanke). Tutejsi restauratorzy do dziś kultywują tradycję samodzielnego połowu. Dzięki temu ryba, która wieczorem ląduje na Twoim talerzu w blasku świec, jeszcze o poranku pływała w krystalicznej toni jeziora.

Nocleg

Hotel Seefischer 4*S To idealna baza wypadowa, położona w Döbriach bezpośrednio nad samym jeziorem. Hotel ma genialną, kameralną strefę spa (z sauną postawioną na palach wprost w wodzie) oraz prywatne molo z leżakami. Stąd masz blisko zarówno na trasę rowerową wokół jeziora, jak i na szlaki górskiego pasma Nockberge.

• Strona internetowa hotelu

Dojazd

• Własnym samochodem: Z południa Polski (np. z Krakowa czy Katowic) do regionu dotrzemy w około 7,5–8 godzin jazdy. Najwygodniejsza trasa wiedzie autostradą przez Czechy i Wiedeń (kierunek na Graz i Klagenfurt) albo alternatywnie przez Słowację i Graz. Planując podróż na czterech kółkach, należy pamiętać o wcześniejszym wykupieniu winiet na Czechy lub Słowację oraz Austrię.

• Samolotem i wynajętym autem: Jeśli wolicie zaoszczędzić czas na trasie, świetną i popularną alternatywą jest lot do stolicy Słowenii, Lublany (znajdziecie tam bezpośrednie połączenia m.in. z Warszawy). Z tamtejszego lotniska do Millstätter See dzieli Was już tylko około 1,5 godziny malowniczej jazdy. Na miejscu działa kilkanaście wypożyczalni samochodów. Ceny za wynajem auta klasy ekonomicznej zaczynają się od około 90–110 zł za dobę poza sezonem, natomiast w szczycie letnim (lipiec–sierpień) trzeba liczyć się z kosztem rzędu 180–260 zł za dobę. Przy przekraczaniu granicy słoweńsko-austriackiej upewnijcie się jedynie, że wypożyczalnia wyraża na to zgodę (zazwyczaj to formalność), i pamiętajcie o dokupieniu austriackiej winiety.